சுயம்வரம் – 4

வினாத் தாளை திறந்ததும்,தேர்வு அறையில் இருந்த அனைவரும் சிரித்தனர். ராஜேஷ், ‘அப்படி என்ன இருக்கு?’ என ஆச்சரியமாகி வேகமாக வினாக்களை படித்தான்.

அப்பவேஇவனுக்கு நாப்பது வயசு இருக்கும். காதோரமா ‘டை ஊத்துது பாரேன். தாத்தாஇன்டர்வியூக்கு வந்ததே தப்பு. சவுன்ட பாரேன். நீ வேணா பாரு இவனுக்குகல்யாணமே ஆகாது” என்றான் அருண்.

‘அடப்பாவி!! மாங்கு.. மாங்குன்னு எழுதுறான். முதல் வேளையா நேஹாவுக்கு போன் பண்ணி சொல்லனும்’ என்று எண்ணியவாறே வினாத்தாளை மீண்டும் பார்த்தான்.

‘எதுக்கு இந்த அஞ்சு கேள்விக்கு.. ஒரு மணி நேரம்கொடுத்திருக்காங்க? ஒருவேள யோசிக்கனுமோ!!நேத்து படிச்சிருந்தா எல்லாம்வேஸ்ட் தான் போல!!’ என்று ராஜேஷ் வருத்தப்படும் பொழுது, வினாத் தாளில்இருந்து அவனது தந்தை பத்மநாபன் இவனை பார்த்து கண்ணடித்துகடுப்பேற்றினார். ராஜேஷ் பெரு மூச்சு விட்டவாறே வினாக்களை மீண்டும்படித்தான்.

எழுதிய பதில்களை மீண்டும் படித்துப் பார்த்தான் ராஜேஷ். மீதம் அரை மணி நேரம் இருந்தது.

அருண் இன்னும் எழுதிக் கொண்டிருந்தான். அறையில் இருந்தவர்கள் சிலர்யோசித்துக் கொண்டும், சிலர் எழுதிக் கொண்டும் இருந்தனர். பெரியவர்ராஜேஷையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போலிருந்தது. ராஜேஷ் எழுந்து விடைத்தாளை கொடுத்தான். அவர் வினாத் தாளையும் சேர்த்து வாங்கிக் கொண்டார். 

‘வெளியில் போய்,இந்த கொஸ்டின் பேப்பர மறுபடியும் யூஸ் பண்ணுவாங்களோ?’ என்று யோசித்துக் கொண்டான் ராஜேஷ். 

இருவரும் ஹோட்டலில் ஒரு டேபிளில் இடம் பிடித்தனர்.

மேசை அடியில் செல்லிடப்பேசி எடுத்து, நேஹாவின் எண்ணிற்கு தொடர்புக் கொள்ள முயன்றுக் கோன்டிருந்தான் ராஜேஷ்.

மறுபுறம் அருணிடம்,

“சரி இவ்ளோ நேரம் நீ அப்படி என்ன எழுதி கிழிச்ச?” என்றான். 

முதல் கொஸ்டின்க்கு பிங்க். ஏன்னா அது “கேர்ளி (girly) கலர்“. ப்ரீத்தி ஜிந்தா கூட ஒரு விளம்பரத்துல, ‘பிங்க்கி கிட்ட வச்சுக்காத’ன்னு சொல்வாங்களே.

அப்புறம் அடுத்த கொஸ்டின். அமெரிக்கா எப்பவுமே அப்படி தான்.

மூணாவது,விவச்சயத்திற்கு திரும்பி ஒரு பசுமைப் புரட்சி வேண்டும்.

நெக்ஸ்ட், பொண்ணுங்களோட கண்ணு ரொம்ப பிடிக்கும்.

“இதையா மாங்கு.. மாங்குன்னு எழுதின?”